SIDEBAR
»
S
I
D
E
B
A
R
«
Najaars nieuwsbrief online!
dec 12th, 2019 by Madelon

Weten wat SOFAK de afgelopen maanden heeft gedaan? Onze nieuwsbrief staat weer online! Met o.a. informatie over een bijzonder ontmoeting in Loosdrecht, armoedebestrijding door internationale en migrantenkerken, en ons Comité van Aanbeveling. Lees hier verder.

Op bezoek bij Felix Asare, bestuurslid van SOFAK
dec 3rd, 2019 by Madelon

Op zondagochtend is het stil op het industrieterrein in Den Haag, maar uit één gebouw klinkt het geluid van muziek. Dit is het gebouw van Victory Outreach Den Haag, waar Felix Asare, bestuurslid van SOFAK, pastor is. De kerk bestaat al meer dan twintig jaar. Pastor Felix vertelt: ‘We begonnen met een klein clubje van zes mensen, nu hebben we zo’n tachtig leden. We willen een kerk zijn waar je een persoonlijke connectie met God ervaart en waar we warme relaties met elkaar onderhouden. Als een soort familie eigenlijk.’

Felix is al een paar jaar bestuurslid van SOFAK. ‘Ik ben in contact gekomen met twee andere bestuursleden van SOFAK, en met Hans Eschbach die toen voorzitter was. Ik vond het goed dat er zo’n organisatie bestaat die de internationale kerken in Nederland financieel steunt. De internationale kerken in dit land groeien en dat is een zegen, maar ook een uitdaging. Want hoe vind je geschikte ruimte als kerk? Victory Outreach Den Haag is al vaak verhuisd. En we hebben een grote visie, ons geloof moet niet alleen impact hebben op ons eigen leven maar ook op de samenleving. Maar in Nederland kost alles wel geld, en de internationale kerken zijn vaak al niet de rijkste kerken.’

In de kerk zitten vooral veel jongvolwassenen – iets dat voor veel kerken niet vanzelfsprekend is! Deze zondag preekt Pastor Felix over Romeinen 8:18 – 39. Hij vertelt hoe mensen soms denken dat als je christen wordt, je leven perfect wordt, maar dat is niet zo: ook heel gelovige mensen overkomen nare dingen. Maar als christenen weten we dat God trouw is aan Zijn woord en alles in ons leven ten goede gebruikt, ook al begrijpen we dat op het moment zelf vaak niet. Het worship team leidt de lofprijzing en gebed. Na afloop van de dienst vertelt Pastor Felix hoe hij bij Victory Outreach terecht kwam. ‘In 1987 kwam ik naar Nederland, en de mensen in het hostel waar ik verbleef vertelden me over Victory Outreach. Ik heb wel een paar andere kerken bezocht, maar ik sprak toen nog geen Nederlands zoals nu. Als er al vertaling was dan ging het via koptelefoons, dan moesten we apart zitten. Dat voelde een beetje alsof ik tweederangs was. Bij Victory Outreach sprak men Engels en voelde ik me thuis; ik ben nooit meer weggegaan. Inmiddels ben ik al 27 jaar pastor! De dienst van vandaag was trouwens niet echt op z’n Afrikaans. Ik kom wel uit Ghana, maar de kerk is heel gemengd. Veel mensen komen, net als mijn vrouw, uit Caribisch gebied. Daarom doen we de dienst tweetalig in het Nederlands en Engels.’

‘Mijn visie voor de toekomst van de kerk in Nederland is simpel: stick to the Bible. We worden omringd door een seculiere consumentencultuur die ons heel makkelijk ongemerkt kan beinvloeden. Het geloof moet niet nummer zoveel op je to-do-list worden, of een winkel waar je gaat shoppen om te kijken waar je kan vinden wat je zelf leuk vindt of waar de beste deal te krijgen is. We moeten de Bijbel als geheel lezen en er naar leven. Als je er alleen de stukjes uit kiest die bij je eigen boodschap passen, spreek je niet de boodschap van God maar die van jezelf! We moeten relevant blijven om toekomstige generaties te blijven binden. Laten we in alles echter een rotsvast vertrouwen behouden dat God in controle is, door alle woelige tijden waarin we leven heen.’ps felix

Het is een uitdaging! – Blog van Gé Drayer
jul 18th, 2019 by Madelon

Verlegenheid

Laat ik beginnen met mijn verlegenheid onder woorden te brengen. Tot een jaar of twee, drie geleden zou ik een artikel over kerk-zijn in Nederland niet zo snel gelezen hebben en nu schrijf ik er zelf over. Ik hoop dus dat u blijft lezen.

Sinds mijn betrokkenheid bij SOFAK merk ik namelijk dat het een belangrijk onderwerp is voor veel mensen in ons land. Dat zijn in verreweg de meeste gevallen vooral Medelanders, mensen die hun ‘roots’ in andere landen hebben. Zij worstelen om kerk te zijn in ons land. Veel (van oorsprong) Nederlanders hebben geen idee van die worsteling, die moeite. Dat is m.i. erg jammer.

Door SOFAK heb ik gemerkt dat het een groter probleem is dan het lijkt. Er zijn talloze migrantenkerken, of liever gezegd internationale kerken, overal in ons land. Dat ze in de grote steden zijn weten we wel. Veel mensen denken dan bijvoorbeeld aan de parkeergarage-kerken in de Bijlmer. Maar ook in de provincie zijn veel internationale kerken. Elke stad en stadje heeft ze, gegarandeerd! Toch weten weinig mensen dat en dus is er ook maar weinig tot geen contact met deze kerken. Waarschijnlijk omdat men denkt dat dat in ‘onze stad’ niet zo speelt.

Zie daar mijn verlegenheid: ook ik dacht zo – al had ik beter kunnen en moeten weten.

Verbazing

Nu moet ik zeggen dat ik me wel altijd verbaasd heb over die (betrekkelijk) weinig contacten. Door een ontmoeting een paar maanden geleden in de Bijlmer, in Amsterdam-Zuid Oost met pastores uit internationale kerken besef ik te meer hoe wonderlijk dat in feite is. Zij vertelden me dat er in Zuid-Oost naar hun inschatting zo’n 60.000 mensen wonen – mogelijk wel 80.000! Van dat aantal is zo’n 65% christen! Ruim 30.000 dus. Een enorm aantal! Maar (goede) contacten met andere Amsterdamse kerken zijn er helaas niet zoveel. Die er zijn, zijn bijna steeds op het niveau van de leidinggevenden.

Toch zijn er veel overeenkomsten tussen de kerken in Zuid-Oost en de rest van Amsterdam. Veel gemeenten in Zuid-Oost hebben problemen met huisvesting. In de rest van de stad worden kerken gesloten, gesloopt of krijgen andere bestemmingen. Ook in Zuid-Oost hebben de kerken te maken met eenzaamheid, traumaverwerking, kerkverlating door jongeren, etcetera. Als kerken zouden ze dus veel voor elkaar betekenen.

Zaadjes van hoop

Gelukkig zijn er ook goede voorbeelden. Er zijn prachtige interculturele ontmoetingen waar veel van uitgaat voor diegenen die er bij betrokken zijn! Zo organiseert Treasures International Ministries samen met vrijwilligers uit verschillende kerken een ‘Soup kitchen’ in het gebouw De Nieuwe Stad in Zuid-Oost, waardoor mensen van jong tot oud, zwart en wit en alles er tussen in, hoger en lager opgeleid, zich daar welkom en thuis weten. Bij de maaltijd. In het kerkgebouw. Natuurlijk worden zo niet alle problemen opgelost maar het is wel een mix van eenzaamheidsbestrijding, maatschappelijk spreekuur, buitenschoolse opvang, en armoedebestrijding voor en door wijkbewoners! Een prachtig voorbeeld hoe het kan.

En er zijn gelukkig veel meer positieve interculturele ontmoetingen. Het contact is beperkt en het loopt lang niet altijd soepeltjes en vanzelf, maar het gebeurt wel degelijk! Zie ook ‘Kerken Delen’ van SKIN-Rotterdam, of ook de 030-gids: Interculturele kerken in Utrecht, beide uit 2017 met daarin veel informatie.

En toch…

Intercultureel contact kost ons ook wel wat. Meer dan 40 jaar geleden vertelde mijn vader me al dat in Nederland veel mensen denken dat interkerkelijke gesprekken over eventueel samengaan vooral betekenen: bij elkaar op schoot gaan zitten, op dezelfde stoel. Maar zo werkt het niet. Niet bij mensen en al helemaal niet bij kerken.

Waar het om gaat is dat je je bewust wordt: we hebben ÉÉN HEER!

En dat je de kerkpolitieke spelletjes buiten de deur probeert te houden (op zich ook nog wel een kunst…). Samen-kerk-zijn onder een dak in een interculturele setting kan zo verrijkend zijn voor iedereen.

Eigenheid

Het is ook best moeilijk om over cultuurgrenzen heen elkaar echt te begrijpen. Samen God loven en aanbidden is misschien niet altijd het moeilijkste, maar luisteren naar een goede preek, je aangesproken voelen daardoor is niet altijd gemakkelijk. Daarom stichten veel migranten (bij aankomst in het gastland) hun eigen gemeente en zoeken niet zo snel aansluiting bij bestaande kerken. Ook Nederlanders die in de jaren ’50 naar Canada migreerden deden dit zo. Vanaf de 2de generatie zie je dat de behoefte groeit aan meer interculturele contacten. Bij de internationale kerken zie je dan ook interculturele ‘church plants’: plaatsen waar Nederlanders en medelanders veel van elkaar leren. Er zijn dus volop kansen contacten over en weer! Maar we moeten dat dan wel oppakken – vooral samen.

Knipsel

Opdracht

Ik blijf geloven dat het kan en hoort! Onze God is te groot, te veelkleurig, te veelzijdig dan dat één kerk die grootheid, die veelzijdigheid, die veelkleurigheid kan weerspiegelen. Als we het samen-kerk-zijn nu eens zien als een prachtig gepolijste diamant dan hoort dat er allemaal bij: we zijn allemaal leden van dat Lichaam van Christus. Ieder lid laat iets zien van Zijn veelkleurigheid, Zijn veelzijdigheid, Zijn grootheid. Laten we dat voor ogen houden en zo met elkaar in gesprek gaan. Samen bidden, luisteren, zingen en spreken om Gods onmetelijke liefde aan elkaar te laten zien.

Moeilijk? Ja zeker, want daarbij komen we onszelf ook tegen: onze vooroordelen, onze sympathieën, antipathieën, voorkeuren, gevoelens, gewoonten en tradities, etc.

Dat zou ons niet moeten tegenhouden maar juist stimuleren er (nog meer!) werk van te maken!

Gé Drayer, bestuurslid SOFAK

Waar een gezamenlijke maaltijd goed voor is
jul 4th, 2019 by Madelon

Het is maandag vijf uur als ik het gebouw binnenloop. In de centrale hal staan allemaal gedekte tafels klaar, en in de kamers die grenzen aan de centrale hal klinkt geroezemoes. In één kamer zijn kinderen aan het dansen. ‘Wij halen de kinderen op uit school en dan brengen we ze hier naartoe. Hier kunnen ze lekker dansen, daarna krijgen ze eten, en na het eten is er Bijbelclub’.

Aan het woord is Raffic Osman, voorganger van Treasures International Ministries. Elke maandagavond organiseert hij samen met een groep vrijwilligers uit verschillende kerken deze Soup Kitchen in het gebouw De Nieuwe Stad in Amsterdam Zuid-Oost. Ik mag deze warme zomeravond ook mee-eten: soep, een gezonde maaltijd, en na afloop een stukje taart van een vrijwilligster – een huisarts die na werk hier komt meehelpen en morgen jarig is. Iedereen kan hier binnenlopen om gratis mee te eten, en elke week maken tientallen mensen daar gebruik van. Voor sommige ouderen is het een gezellig moment om anderen te ontmoeten, in plaats van alleen thuis te zitten. De kinderen van de dansles schuiven ook aan. Een man komt uit werk – aan zijn kleding te zien iets in de bouw – en een dakloze man loopt wat schuw naar binnen om om onderdak te vragen. Eén van de vrijwilligers gaat voor hem op zoek naar een plek in een opvang. Rond half zeven zijn de meeste mensen al weer weg. Een paar moeders komen uit werk, eten snel nog een hapje, en halen hun kinderen daarna uit de Bijbelclub om naar huis te gaan. Kinderopvang is duur, dat kan niet iedereen betalen, maar op deze manier helpt iedereen elkaar.

‘De diaconie van de Lutherse kerk in Amsterdam Zuid-Oost wilde graag een diaconale activiteit organiseren, en toen kwam Raffic ons vragen of hij de Soup Kitchen hier kon organiseren. Toen hebben we deze activiteit met elkaar geadopteerd, samen met een paar andere kerken die in dit gebouw zitten’, vertelt Eliane, diaconaal werker. ‘Het gebouw is eigendom van vier kerken, maar elk weekend kerken er wel 14 verschillende gemeentes hier’. Dat is te merken: tijdens de Bijbelclub voor kinderen wordt er in een andere zaal in het Spaans gezongen en gebeden.

Eten alleen lost niet alle problemen op, maar deze avond toont wel weer hoe een maaltijd zoveel verschillende mensen samen kan brengen: van jong tot oud, zwart en wit en alles er tussen in, hoger en lager opgeleid, het maakt allemaal niet uit; men weet zich hier welkom en thuis, bij de maaltijd, in het kerkgebouw. Wat er precies gebeurt? Het is een mix tussen eenzaamheidsbestrijding, maatschappelijk spreekuur, buitenschoolse opvang, en armoedebestrijding. Maar dan georganiseerd door wijkbewoners, voor elkaar. Hoe zo iets simpels zomaar tot een bijzondere avond kan leiden!Soup Kitchen bezoek 1 juli 2019

Terugkijken op een geslaagde Pastoresdag 2019!
mei 28th, 2019 by Madelon

Het is een mooie, zonnige zaterdagochtend in Amersfoort. Langzamerhand komen ze binnendruppelen, de deelnemers aan de SOFAK Pastoresdag op 18 mei. De zaal vult zich en onder begeleiding van pianomuziek zingen we samen een aantal liederen. Sommige zijn bekend, andere zijn wat minder bekend. Met het laatste lied zetten we de toon van de dag: ‘Samen in de naam van Jezus heffen wij een loflied aan, want de Geest spreekt alle talen en doet ons elkaar verstaan’.

Want de mensen die elkaar vandaag ontmoeten, komen uit allerlei plekken in Nederland, waar zij hun kerk hebben: van Rotterdam tot Den Bosch, van Amersfoort tot Maastricht. Zij spreken allerlei talen, van Oromo tot Frans, van Karen tot Farsi en Engels. De rijkdom van de wereldkerk in Nederland is goed zichtbaar!

Eén keer in de twee jaar nodigt SOFAK de kerken in haar netwerk uit voor de Pastoresdag. Omdat het fijn is voor de kerken en bestuursleden van SOFAK om elkaar af en toe persoonlijk te ontmoeten en te horen wat er aan beide kanten speelt.

Het programma van de Pastoresdag draait om het thema ‘Gezond leiderschap is een gezonde kerk’. Verschillende sprekers houden verschillende workshops: Samuel Lee, Betty Tjipta Sari, Herman Bouma, Ola Asubiaro en ondergetekende delen hun kennis en ervaringen.

Wat mensen meenemen als belangrijkste boodschap? ‘Ik moet meer de tijd nemen om in mezelf te investeren, dat is ook goed voor mijn kerk’. ‘Ik ben meer na gaan denken wat ik kan betekenen voor mijn buren’. ‘Ik ben echt gezegend door de workshop over postmoderne jeugd, geweldig!’

Zo maar enkele opmerkingen na afloop van de dag.

Met een dankbaar gevoel voor alle bemoedigende verhalen keer ik aan het einde van de dag huiswaarts.

Madelon Grant, voorzitter SOFAK.IMG_3919

Even voorstellen: bestuurslid Gé Drayer
apr 8th, 2019 by Madelon

Gé foto klein

Mijn naam is Gé Drayer. Ik ben gepensioneerd predikant – in kerkelijk jargon heet dat dat ik geëmeriteerd ben. Sinds het jaar 2017 ben ik bestuurslid van SOFAK, sinds 2018 als vicevoorzitter. Voor die tijd wist ik dat er een organisatie was die SOFAK heette, maar wat die precies deed, wist ik niet. Inmiddels ben ik goed op de hoogte en al weer ruim anderhalf jaar nauw betrokken bij het werk van SOFAK ten dienste van die kerken in ons land die gesticht zijn door christenen uit andere culturen, c.q. landen.

Contacten met christenen uit andere landen zijn in mijn ogen altijd verrijkend: ze leren je dat onze manier van God dienen, loven en aanbidden niet de enige is. Ze leren je iets van de veelkleurigheid van Gods Wereld en daardoor kun je oog krijgen voor je eigen beperkingen, voor wie je zelf bent en ook voor je eigen rijkdom en mogelijkheden om daarvan te delen. Uiteindelijk leren ze je dat Gods grootheid en genade nog groter is dan je ooit voor mogelijk had gehouden.

Vlak na mijn pensionering ben ik gevraagd toe te treden tot het bestuur van SOFAK o.a. vanwege mijn kennis en ervaring in het diaconaal maatschappelijke werk van de kerken (zeg maar: het kerkelijk ontwikkelingswerk) in met name die gebieden in de wereld waar veel nood is. Contacten met christenen uit andere culturen heb ik zo mijn hele werkzame leven gehad. Die contacten hebben me ook heel erg gevormd tot wie ik ben: ik heb veel te danken aan mijn medebroeders en zusters van over de hele wereld. Door mijn werk als vicevoorzitter van SOFAK hoop ik ook iets te betekenen voor hen die zich vanuit het buitenland in ons land hebben gevestigd.

De visie van SOFAK dat Christus’ kerk één is en dat dat uitkomt in het samen steun geven aan de kleine kerken die door migranten die hier zijn komen wonen gesticht worden en zo van elkaar te leren en elkaar te verrijken. Deze zg. jonge migrantenkerken hebben het vaak erg moeilijk om een plaats te vinden om bijeen te komen en om financieel op eigen benen te staan. Mede door het werk van SOFAK krijgen ze daar de kans voor zonder hun eigenheid en waardigheid kwijt te raken: ze mogen kerk zijn op hun manier. Tegelijk hopen we dat er ook een samenwerking tot stand komt tussen gevestigde en migrantenkerken – eerlijk gezegd: dat blijkt heel moeilijk te zijn, afgezien van een paar goede uitzonderingen.

Wat zou het geweldig zijn als we in de komende jaren –mede door het werk van SOFAK– goede contacten zien groeien tussen kerken bestaande uit Nederlanders en kerken bestaande uit medelanders! Het zou voor mij de verhoring van een gebed zijn.

SOFAK Voorgangersdag 2019: ‘Gezond leiderschap is een gezonde kerk’
apr 5th, 2019 by Madelon

Kom en ontmoet christenen uit alle windstreken van de wereld op de Voorgangersdag van SOFAK op 18 mei! Met inspirerende sprekers, workshops, muziek en tijd voor gebed, ontmoeten wij elkaar rondom het thema ‘Gezond leiderschap is een gezonde kerk’.

Stichting SOFAK ondersteunt internationale en migrantenkerken in Nederland om tot volwassenheid te groeien als kerk en probeert ook in Nederland meer bekendheid te geven aan de vele migrantenkerken die wij rijk zijn.

Tijdens de Voorgangersdag die we om het jaar organiseren, willen we alle kerken en christenen die betrokken zijn bij dit werk van harte uitnodigen om samen te vieren dat wij één zijn voor de Heer. En dat Hij ons ieder verschillende talenten gaf voor verschillende vormen van bediening, waar we van mogen genieten.

Workshops op 18 mei:

  1. Een financieel fitte gemeente
  2. Aansluiten bij de wijk waarin je kerk bent
  3. Investeren in jezelf = investeren in je gemeente
  4. De andere generatie: een echte uitdaging!

En verder:

  • goede muziek
  • lekker eten
  • tijd voor gebed
  • ontmoeting en inspiratie

Praktische informatie:

Datum: zaterdag 18 mei 10:00-15:30

Lokatie: Wijkgemeente De Brug, Schuilenburgerweg 2, 3816 TB Amersfoort

Onkosten: voor deelname vragen we een bijdrage van € 10,-. Reiskosten kunnen door SOFAK worden vergoed.

Meer informatie en aanmelden: (graag uiterlijk 10 mei) via info@sofak.nl

Mis het niet!

Bereikbaarheid:

Met openbaar vervoer:

Vanaf station Amersfoort: stadsbus 8 richting Schuilenburg, uitstappen halte Euterpeplein (3 minuten lopen). Of stadsbus 17 richting Leusden, uitstappen halte Nijenstede (9 minuten lopen).

Met de auto:

Neem vanaf de A28 afrit 8 richting Amersfoort/Hoevelaken.Sla na de afrit linksaf de Hogeweg op, dan tweede weg linksaf de Ringweg Randenbroek in. Na 500 meter ligt De Brug aan de linkerkant. Parkeren is gratis.

Jaarverslag 2018 online!
apr 5th, 2019 by Madelon

Het jaarverslag van SOFAK in 2018 is nu hier beschikbaar! Lees hierin o.a. meer over de kerken die we gesteund hebben in hun projecten, in deelname aan het Umojatraject, en in hun theologie-studie.

Overlijden Hans Eschbach
mrt 29th, 2019 by Madelon

Diep bedroefd zijn we door het toch nog plotselinge overlijden van onze oud-voorzitter ds. Hans Eschbach.

Hij heeft voor veel mensen in ons land heel veel betekend en was een inspirator voor velen.

Voor migrantenkerken in ons land is hij een vraagbaak, een steun en een toeverlaat geweest. Mede door zijn voorzitterschap van SOFAK heeft hij ook veel voor hen kunnen doen. Daar zullen we en velen met ons altijd dankbaar op terug mogen zien.

We denken aan en bidden voor zijn vrouw Kea en hun beide kinderen en hun gezinnen in deze dagen.

Het bestuur van SOFAK

Madelon Grant, voorzitter

Marga Slaakweg, secretaris

Najaarsnieuwsbrief 2018
okt 27th, 2018 by Petra de Nooy

De nieuwsbrief van september 2018 staat weer online!

Nieuwsbrief SOFAK najaar 2018

SIDEBAR
»
S
I
D
E
B
A
R
«
»  Substance:WordPress   »  Style:Ahren Ahimsa